Գանձը

Այս տարի պոլսեցի ընդդիմադիր գրող Զաւէն Պիպեռեանի 100ամեայ յոբելականի առթիւ «յանկարծ» թատերախումբը իր նոր «Գանձը» նախագիծով կը ծանրանայ գրողին պէյրութեան դիտարկումներուն վրայ, երբ հեղինակը Պէյրութի մէջ կը պաշտօնավարէր որպէս շինութեան վերակացու։ Այս գործը գունագեղ ոճով մը կը ներկայացմէ մարդուս ներքին բախումները, կիրքերը, իր եսին վրայ իշխելու մտահոգութիւնները։ Եւ թատերախումբը արեւմտահայերէնի շունչով տեղականէն դէպի համաշխարհային ճանապարհի մը կը հրաւիրէ հանդիսատեսները։

Նախագիծը ձեւավորուեցաւ այն ժամանակ, երբ թատրերգութեան ղեկավառը Եղիա Աքգկիւնը այս պատմուածքը յանձն առաւ համավարակի շրջանին նախապէս «յանկարծ»ի խումբին բացայայտած եւ հասարակութեան մէջ աճող գնահատանքի արժանացած իր ձայնասփիւռի թատրոնի գործունէութեան միջոցաւ եւ առարկայի թատրոնի շուրջ պրպտումներուն սկսաւ: Համավարակի պայմաններուն սահմանափակուած խաղի վայրերը տիժիթալ հնարաւորութիւններով ընդլայնել փափաքող թատերական կազմը նախագիծին կմախքը ամրացուց անիմացիայի, նկարչութեան և ձայնային արուեստի նման տարբեր բնագաւառներէն օգտուելով։

Այս կերպով, Պիպեռեանի «Գանձը» յայտնաբերելու համար ճամբայ նետուած «յանկարծ»ի ընտանիքը այս մութ օրերուն մէջ գտաւ ամենամեծ գանձը՝ հայերէն լեզուով արտադրելու կամքը, որ երբեք հնարաւոր չէ ծածկել հողով։

Զաւէն Պիպեռեան

20-րդ դարուն իրենց թանկարժէք մտաւորականներւ կորսնցուցած Պոլսահայ համայնքէն ծնող ամենակարեւոր գրողներէն Պիպեռեան ծնած է ուղիղ հարիւր տարի առաջ։ Իր վէպերով ու պատմուածքներով հայելին եղաւ հայ հասարակութեան եւ իր լրագրողական ու քաղաքական ինքնութեամբ դեմ կեցաւ ամէն տեսակի խտրականութեան։ Բազմաթիւ կեանքեր մտցուց իր կեանքի մէջ, որ կարելի է կարճ համարել, եւ կարեւոր գրական ու մտաւոր ժառանգութիւն թողեց յաջորդ սերունդներուն:

Անձնակազմ