Սիրտս Լեռնագաւառն Է

Ո՞ւր կը պատկանինք: Մեր արմատները ո՞ւր են։ Ինչը՞ կը յիշենք։
Ինչո՞ւ կը յիշենք: Ինչը՞ կը կարօտնանք:

Էժեն Իոնեսկոյի «Հերատ երգչուհին» եւ Սամուէլ Պէքէթի «Կոտօն սպասելու ատեն»էն առաջ գրուած ապսիւրտ թատրոնի նախնական ստեղծագործութիւններէն մէկը համարուող «Սիրտս լեռնագաւառն է» թատերախաղը, հիմնուած է 1914 թուականի Ֆրէզնօ, Քալիֆորնիոյ մէջ իր ճանմբան կորսնսցուցած, աշխարհի հետ կապը խզուած նախկին Շէյքսբիրեան դերասան Մէք Կրէկըրին, ծեր մայրիկ մը, իր որդին եւ թոռնիկէն բաղկացած ընտանիքի մը հետ հանդիպման վրայ:

Թատրերգութիւնը, Ուիլիըմ Սարոյեանին խաղին նախաբանին մեջ գտնուած «Աշխարհի բանաստեղծներուն: Կեանքերը բանաստեղծութիւն հանդիսացող այն պարզ ու բարձր մարդոց: Տարիքն անցած մանուկներու, մանկութիւնը ապրող մանուկներու: Լեռնաբնակ սրտին:» արտայայտությունէն ներշնչուելով ձեւաւորուեցաւ եւ ամբողջ պատմութիւնը ընտանիքի պզտիկը Ճոնիին հայեացքէն հաղորդուեցաւ:

Դիտողը արմատներու, հողի, յիշողութեան, պատկանելութեան, կարօտի մասին խորհելու հրաւիրող թատերախաղը, զիրար գորովագթութեամբ ընդունող կերպարներով եւ շատ նուրբ լեզուով մը մեզի կը յիշէցնէ մեր համատեղ շարունակուող գոյատեւման պայքարը՝ յիշողութիւնը ամբողջովին ջնջուելու ջանացուող մեծ մշակութային քաղաքի մը մէջ։

Ծանօթագրութիւն

Դերակատարներ

Խաղէն Լուսանկարներ

Փորձէն Լուսանկարներ